Over Katjoek Bolder

Ik ben ’n sombere, futloze man die alle hoop heeft opgegeven. M’n trieste leven is ’n aaneenschakeling van teleurstellingen waardoor ik alle energie uit me heb voelen wegstromen en ik me uiteindelijk heb neergelegd bij ’n treurig en apathisch bestaan.

Werk

Ik slijt m’n grauwe dagen op ’n troosteloos kantoor, waar ik ’n groot deel van de tijd huilend naar m’n beeldscherm zit te staren. Collega’s negeren me stelselmatig en lopen in ’n grote boog om me heen. De spaarzame aandacht die ik krijg is als ze ’n spiegeltje voor m’n mond houden om te kijken of ik überhaupt nog adem. Verder zie ik af en toe een opgetrokken wenkbrauw als ik onder m’n bureau wat uit m ‘n minibar haal of bitterballen in m’n frituurpan pleur, maar daar blijft ’t verder wel bij.

 

Surfen

Thuis lig ik graag op de bank te surfen op de volwassen afdeling van internet. Ik ken alle vrouwelijke hoofdpersonen bij naam en heb de eerste minuten van al hun filmpjes gezien. Met sommigen heb ik via sociale media geprobeerd contact te krijgen maar m’n avances worden niet gewaardeerd, misschien vanwege ’t te expliciete karakter van m’n meegestuurde fotomateriaal.

 

Aldi

’s Avonds tegen sluitingstijd ga ik naar ’t vrijgezellenvak van de plaatselijke Aldi om afgeprijsde magnetronmaaltijden te scoren. Vaak kan ik m’n tranen niet bedwingen vanwege zoveel treurigheid en als je maar hard genoeg huilt in de Aldi, dan denkt iedereen dat je daar werkt. Vroeger toen de prijzen nog moest worden ingetypt was de kassa ’t hoogtepunt van m’n winkelbezoek. Maar sinds de komst van barcodes heb ik te weinig tijd om naar ‘t decolleté van de kassières te staren. Kut barcodes.

 

Ex

Ik ben ooit getrouwd geweest met een Oekraïense schone van internet maar dat was geen gelukkig huwelijk. In huis droeg ze oortjes. Niet om muziek te luisteren, meer als teken dat praten niet op prijs werd gesteld. Ze trok er vaak alleen op uit. Weekendjes weg, stappen tot in de kleine uurtjes, single vakanties. Ze liet haar trouwring dan bij mij zodat ik aan haar kon denken als ze weg was. We hebben geen kinderen. Toen we besloten dat we geen kinderen wilden hebben we die twee van ons in de ballenbak bij Ikea achtergelaten.

 

Daten

Ik ben ’n vrij actief op ‘n datingsite. Vorig jaar had ik 1.271 afwijzingen, 59 eerste dates, 0 tweede dates en 2 keer bijna seks. ’t Wil niet zo lukken bij de dames. Ze vinden dat ik op elk denkbaar gebied teleurstel, voelen zich eerder verlofbegeleidster dan date en hebben er moeite mee dat ik in ’n restaurant ’n nekkussen draag om tussen de gangen door ’n dutje te doen. Ik hoop dat ik ooit de laatste man op aarde ben, dan zullen we nog wel eens zien of de dames me afwijzen.

 

Buurt

De buurt zou me graag zien vertrekken en heeft ’n gezamenlijk bod op m’n huis uitgebracht. Ze begrijpen niet dat ik m’n nieuwe telescoop alleen gebruik om te kijken of iedereen veilig thuis is. Toegegeven, ’t snoeien van de coniferen in de tuin van m’n achterbuurvrouw ging wat ver, maar anders had ik geen goed zicht op haar badkamer. De druppel was toen ik ‘n zelfgemaakte fotocollage van alle buurvrouwen in de buurtapp plaatste, inclusief ‘n uitgebreide toelichting van m’n persoonlijke voorkeuren. Toen was de buurt wel klaar met me.

 

Einde

Op vrije dagen ga ik graag naar begrafenissen en crematies, om de sfeer te proeven en om te dromen over hoe ik ’t zelf zou willen. Bij m’n eigen uitvaart wil ik achter ’t stuur van de lijkwagen worden gezet zodat ’t lijkt alsof ik zelf rijd. En bij de wake wil ik ’n mechanisme in de kist dat me naar zitstand duwt als er iemand voorbij loopt. Bij wijze van laatste groet. M’n grootste angst is dat reïncarnatie echt bestaat en dat ik straks m’n treurige leven nog ’n keer over moet doen.

 

Ter afsluiting nog 'n tip. Wacht niet tot je sterfbed met mensen laten weten wat je voor ze voelt. Je weet nooit of je dan nog genoeg kracht hebt om je middelvinger op te steken.